In order to investigate the possibility of quinoa producing in Garmsar, Iran, a factorial experiment conducted in randomized complete block design with three replications in 2018-2019 growing season at Garmsar Agricultural Research Station. The factors were planting date at three levels (March 6th, April 1st and April 6th) and the three genotypes of quinoa (Q26, Q29 and Titicaca). Results showed that the effect of planting date was significant for all studied traits except the harvest index. Also, all studied traits were significantly different in all genotypes. Titicaca planted on March 6th had the highest YIELD (2276 kg.ha-1).The grain YIELD and YIELD components decreased with the delaying the planting date. Compared to early plantings, Latest date, April 6th, led to reduction of all traits, especially grain YIELD (about 50%). The results of simple phenotypic correlation between the studied traits showed that grain YIELD per hectare had the highest correlation with plant YIELD (0.877) and then with leaf area index (0.832), panicle weight (0.815) and number of branches per plant (0.745) that was significant at the 1% probability level.

گندم دوروم (Triticum durum Desf. ) یکی از مهم ترین محصولات غلات است که برای تهیه ماکارونی، پاستا و دیگر غذاها به کار می رود. درک پیچیدگی اثر متقابل ژنوتیپ × محیط (GEI) و تأثیر آن در تعیین و انتخاب پایدارترین ژنوتیپ ها، محیط های کلان و دیگر اهداف سازگاری از علاقمندی های ویژه اصلاح گران نبات بوده است. روش های گوناگونی برای تجزیه پایداری عملکرد دانه بر اساس مفهوم های متفاوت پایداری وجود دارند که می توانند به روش های پارامتری، ناپارامتری و چندمتغیره گروه بندی شوند. در این پژوهش، 20 ژنوتیپ گندم دوروم (19 ژنوتیپ پیشرفته و رقم تجاری دهدشت) طی چهار سال زراعی (92-1388) در پنج منطقه ارزیابی شدند. در هر محیط (ترکیب سال × مکان)، آزمایشات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شدند. روش های چهارگانه آزمون ضربی و غیرضربی اثرات اصلی و اثرمتقابل در این پژوهش بررسی شدند. نتایج ارزیابی پایداری عملکرد دانه با استفاده از 13 روش ناپارامتری در این پژوهش نشان داد که در روش های میانگین رتبه، انحراف معیار رتبه و درصد سازگاری ژنوتیپ های 9، 10 و 12 در روش های نصار و هان و مجموع رتبه کنگ ژنوتیپ های 4، 5، 10، 11 و 17 در روش های تنارازو و فوکس ژنوتیپ های 6، 9، 10، 12، 13 و 17 به عنوان پایدارترین ژنوتیپ ها انتخاب شدند. در نهایت بر اساس جمع بندی نتایج همه روش ها، ژنوتیپ های 10 و 12 به عنوان پایدارترین ژنوتیپ ها در این پژوهش انتخاب شدند. با توجه به جمع بندی پژوهش های قبلی نویسندگان پیشنهاد می شود در تحقیقات بعدی برای ارزیابی بهتر پایداری ژنوتیپ ها، یکی از روش های پایداری مانند اَمی، رگرسیون مکانی و یا مدل های مخلوط به همراه روش های ناپارامتری محاسبه شود.

Identifying the constraining factors of production and YIELD gap is very important. Therefore; this research was performed to identify the production constraining factors of local rice cultivars. All management practices from nursery preparation to harvesting stages for 100 paddy fields of local rice cultivars were recorded through field studies, in Sari, from 2015-2016. In the CPA, the actual and calculated potential YIELD were 4495 and 5703 kg/ha, respectively and the gap was 1221 kg/ha. The YIELD gap caused by number of top-dressing variables was 324 kg/ha, equal to 27% of the total YIELD gap. The YIELD gap related to previous year of legumes cultivation was 218 kg ha-1, equal to 18% of the total YIELD variation. Among the 10 variables entered in the CPA model, the effects of top-dress fertilizer application and its application frequency and foliar application were remarkable, which could compensate a significant part of the YIELD gap (444 kg/ha, 37% of total) in the farmers’ fields by managing these variables. According to boundary line analysis (BLA) finding, actual YIELD mean on the basis of optimal limit related to 12 variables under study was 5369 kg/ha, with 881 kg/ha YIELD gap . Mean relative YIELD and relative YIELD gap for 12 variables (transplanting date, seedling age, number of seedlings per hill, planting density, nitrogen and phosphorous per hectare, nitrogen before transplanting, harvesting date, lodging problem, pest problem, diseases problem and weeds problem) were 83.64 and 16.35 kg/ha, respectively. Based on the finding, it can be stated that the model precision is appropriate and can be applied for both estimation of the quantity of YIELD gap and determining the portion of each restricting YIELD variables.

با هدف تشخیص روش های مناسب شناسایی ژنوتیپ های پایدار و سازگار برای عملکرد اسانس، 35 ژنوتیپ گل محمدی (Rosa damascena Mill. ) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در هفت مکان (استان های کردستان، مرکزی، اصفهان، خوزستان، فارس، کرمان و خراسان رضوی) و دو سال (7-1386) ارزیابی گردید. میانگین کل بازده اسانس 0. 029% بدست آمد. بین ژنوتیپ ها، مکان ها، محیط یا مکان سال ها و نیز اثرات متقابل ژنوتیپ × مکان و ژنوتیپ × محیط از نظر بازده اسانس تفاوت های معنی داری (0. 01P≤, ) وجود داشت. رابطه مثبت بین واریانس محیطی، ضریب تغییرات و ضریب رگرسیون عملکرد بر محیط با بازده اسانس نشان داد که فقط ژنوتیپ های با بازده اسانس پایین فنوتیپ مشابهی را در محیط های مختلف (پایداری استاتیک) داشتند. هیچ ژنوتیپ پایداری با مفهوم استاتیک رگرسیون وجود نداشت و اسانس تولیدی ژنوتیپ های پایدار با واریانس محیطی هم بسیار اندک بود، اما برخی ژنوتیپ های سازگار با ضریب تغییرات محیطی (مانند KM1) همزمان بازده اسانس متوسط و پایداری عملکرد داشتند. ژنوتیپ های پایدار با مفهوم دینامیک عملکرد اسانس متوسطی داشتند. شاخص برتری، ژنوتیپ های با بالاترین اسانس را به عنوان سازگار معرفی نمود. ژنوتیپ های پایدار با کمترین واریانس سال درون مکان، حداقل اسانس را تولید کردند. نتایج نشان داد که ژنوتیپ گل محمدی می تواند هم زمان دارای پایداری استاتیک، دینامیک و عملکرد اسانس بالا باشد. آماره ضریب تغییرات، جنبه دینامیک آماره های رگرسیون و شاخص برتری به عنوان آماره های مطلوب برای ارزیابی جنبه های مختلف (استاتیک و دینامیک) پایداری اسانس در گل محمدی پیشنهاد می شوند. در مجموع، ژنوتیپ های IS3، KZ1 و CM1 دارای عملکرد اسانس متوسط و پایداری و سازگاری عمومی برای آن بوده و برای کشور ایران توصیه می شوند.

در این مقاله آشکارساز هدف متحرک در رادار مایمو با آنتن گسترده در حضور کلاتر a-STABLE پیشنهاد شده است. به دلیل پیچیدگی محاسبه تخمین پارامترهای نامعلوم در حالت وجود هدف، از آزمون رائو برای استخراج آشکارساز استفاده می شود. مدل a-STABLE یک مدل عام بوده که می توان با انتخاب مناسب پارامترهای آن به محیط های مختلفی اعمال کرد. مشکل این مدل این است که فرم بسته ای برای تابع چگالی احتمال آن وجود ندارد. خوشبختانه مدل های تقریبی وجود دارد که این توزیع را به صورت فرم بسته بیان می کند. در این مقاله به دلیل انطباق خوب مدل ترکیبی گوسی _کوشی با داده های تجربی، از این مدل برای بیان کلاتر a-STABLE استفاده می شود. در نهایت براساس نمودار احتمال آشکارسازی بر حسب نسبت سیگنال به کلاتر، عملکرد آشکارساز پیشنهادی با آشکارساز بهینه گوسی مقایسه می گردد. نتایج حاصل از شبیه سازی نشان می دهد که عملکرد آشکارساز پیشنهادی، به مراتب بهتر از آشکارساز بهینه گوسی است.

1چکیده مبسوط مقدمه و هدف: افزایش تقاضا برای غلاتی که به مصرف انسان و دام می‎رسند را می‎توان از طریق توسعه کاشت ژنوتیپ‎های متحمل به خشکی برآورده کرد. به‎دلیل وجود اثر متقابل ژنوتیپ در محیط، بهترین ژنوتیپ در یک محیط ممکن است در سایر محیط‎ها بهترین نباشد و بنابراین، این اثر متقابل اطلاعات ارزشمندی در خصوص عملکرد هر یک از ژنوتیپ‎ها در محیط‎های مختلف ارائه داده و نقش مهمی در ارزیابی پایداری عملکرد دارد. اصلاح ژنتیکی تحمل به خشکی در گیاهان زراعی جزو پایدارترین و مقرون به صرفه‎ترین روش‎ها برای افزایش تولید و پایداری محصول است. بررسی سازگاری و پایداری عملکرد دانه بر اساس آماره‎های مختلف پارامتری و ناپارامتری پایداری و ارزیابی تحمل به تنش خشکی بر اساس شاخص‎های تنش در ژنوتیپ‎های امیدبخش جو اقلیم معتدل کشور از اهداف این تحقیق هستند. مواد و روش‎ها: به‎منظور بررسی سازگاری و پایداری عملکرد دانه و انتخاب ژنوتیپ‎های جو پرمحصول در شرایط تنش خشکی انتهای فصل در اقلیم معتدل کشور، تعداد 16 ژنوتیپ جو طی دو سال زراعی 1402-1400 در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سه ایستگاه تحقیقاتی ورامین، بیرجند و یزد در دو شرایط بدون تنش و تنش خشکی انتهای فصل (12 محیط) کشت گردیدند. پس از تعیین عملکرد دانه، شاخص های تنش شامل MP، GMP، TOL، HARM، STI، YI، YSI، RSI و SSI و همبستگی هر یک از آن‎ها با عملکرد دانه محاسبه گردید. آماره‎های پایداری در این بررسی شامل آماره‎های پایداری نصار و هان (S(1– 6))، تنارزو (NP(1–4))، انحراف از خط رگرسیون (S²dᵢ)، شیب خط رگرسیون (b)، واریانس پایداری شوکلا (σ²ᵢ)، ضریب تغییرات محیطی (CV)، میانگین واریانس‎ها (θᵢ)، واریانس اثر متقابل ژنوتیپ و محیط (θ(i))، اکووالانس ریک (Wᵢ²) و مجموع رتبه کانگ (KR) و روابط بین این آماره‎ها بر اساس همبستگی پیرسون محاسبه شدند. تجزیه واریانس، مقایسه میانگین و همبستگی ساده با استفاده از برنامه SAS-9.0، آماره‎های پایداری با استفاده از برنامه STABILITYSOFT و تحلیل مولفه‎های اصلی، شاخص‎های تنش و همبستگی هریک از این شاخص‎ها با عملکرد دانه با استفاده از برنامه iPASTIC محاسبه شد. نمودار پراکنش سه بعدی ژنوتیپ‎ها در محدوده‎های A، B، C و D نیز با استفاده از نرم‎افزار Grapher ترسیم گردید. یافته‎ها: نتایج تجزیه واریانس مرکب حاکی از معنی‎داری برهمکنش ژنوتیپ در محیط بود. از نظر آماره‎های S(1-2) ژنوتیپ‎های G11، G10، G7 و G3 و بر اساس آماره‎های S(3-6) ژنوتیپ‎های G3، G7 و G9 پایدارترین ژنوتیپ‎ها بودند. در بین معیارهای ناپارامتری تنارزو با توجه به معیار NP(1) ژنوتیپ‎های G3، G9 و G5، با توجه به معیار NP(2) ژنوتیپ‎های G3، G5 و G8 و با توجه به معیارهای NP(3) و NP(4) نیز ژنوتیپ‎های G3، G7 و G9 به‎عنوان پایدارترین ژنوتیپ‎ها شناخته شدند. بر اساس آماره‎های پایداری اکووالانس ریک (W²) و شوکلا (σ²) ژنوتیپ‎های G9، G3 و G13 پایدارترین ژنوتیپ‎ها بودند. بر اساس روش رگرسیونی ابرهارت و راسل نیز ژنوتیپ‎های G7، G9 و G3 که عملکرد بالایی نیز داشتند، از سازگاری عمومی و پایداری عملکرد خوبی برخوردار بودند. بر اساس ضریب تغییرات محیطی فرانسیس و کاننبرگ (CVi)، ژنوتیپ‎های G2، G1 و G15 از کمترین ضریب تغییرات محیطی برخوردار بودند. از طرف دیگر، بر اساس میانگین رتبه هر ژنوتیپ در کل شاخص‎های تنش (AR) نیز ژنوتیپ‎های G7، G2 و G3 به‎ترتیب به‎عنوان متحمل‎ترین و G11، G14 و G10 نیز به‎عنوان حساس‎ترین ژنوتیپ‎ها به تنش خشکی انتهای فصل شناسایی گردیدند. در شرایط تنش خشکی انتهای فصل عملکرد دانه به‎ترتیب با شاخص‎های YI، HM، GMP، STI، MP، YSI و RSI همبستگی مثبت و معنی‎دار و با شاخص SSI نیز همبستگی منفی و معنی‎داری داشت. در شرایط بدون تنش نیز عملکرد دانه به‎ترتیب شاخص‎های MP،GMP ، STI، HM و YI همبستگی مثبت و معنی‎داری داشت اما بین عملکرد دانه با شاخص‎های SSI، TOL، YSI و RSI همبستگی معنی‎داری مشاهده نگردید. تحلیل مولفه‎های اصلی نیز نشان داد که مولفه اصلی اول 69/71 درصد و مولفه اصلی دوم نیز 30/27 درصد از واریانس متغیرهای اصلی را توجیه کردند. مولفه اصلی اول همبستگی مثبت و بالایی با عملکرد در هر دو محیط تنش و بدون تنش و همچنین شاخص‎های MP، STI، GMP و HM و مولفه دوم نیز همبستگی مثبت و بالایی با عملکرد دانه در محیط بدون تنش و شاخص‎های TOL و SSI و همچنین همبستگی منفی و بالایی نیز با شاخص‎های RSI و YSI داشت. بر اساس نمودار بای‎پلات، ژنوتیپ‎های G3، G7، G8، G9، G12 و G13 از پتانسیل عملکرد دانه بالاتری برخوردار بوده و نسبت به تنش خشکی متحمل‎ترند. نتیجه‎گیری: عملکرد دانه در این بررسی به‎ترتیب با آماره‎های NP(3)، KR، NP(2)، NP(4)، S(6) و S(1) همبستگی منفی و معنی‎داری داشت و بنابراین از این آماره‎ها می‎توان در شناسایی ژنوتیپ‎های پایدار استفاده نمود. ژنوتیپ‎های G3، G7 و G9 به‎ترتیب با میانگین‎های 6732/9، 6730/6 و 6608/1 کیلوگرم در هکتار ضمن داشتن بیشترین عملکرد دانه، با در نظر گرفتن مجموع رتبه‎بندی تمام آماره‎های پایداری مورد مطالعه و همچنین شاخص‎های تنش، از بالاترین پایداری عملکرد دانه و تحمل به خشکی انتهای فصل در بین ژنوتیپ‎های مورد بررسی نیز برخوردار بودند و می‎توان از آن‎ها به‎عنوان رقم با ارزش در مناطق متأثر از تنش خشکی در اقلیم معتدل و یا به‎عنوان مواد ژنتیکی مطلوب در برنامه‎های به‎نژادی جو برای افزایش به تحمل به خشکی استفاده نمود.

در دهه های اخیر تغییرات شدید کاربری اراضی در استان گلستان باعث کاهش میزان چشم گیری از جنگل های هیرکانی شده است. در بررسی این تغییرات از نقشه های پوشش سرزمین حاصل از طبقه بندی تصاویر ماهواره ای لندست (سنجنده TM) مربوط به سال های 1984، 2012 و 2016 به عنوان ورودی مدل ساز تغییر سرزمین (LCM)، برای تحلیل و نیز پیش بینی تغییرات پوشش سرزمین در سال 2030 استفاده شد. به منظور برآورد صحت مدل سازی از آماره های عملکرد نسبی (ROC)، نسبت موفقیت به هشدار خطا و عدد شایستگی استفاده شد. در ادامه به بررسی نقش تغییر کاربری اراضی در تولید رواناب حوزه آبخیز به عنوان یکی از خدمات اکوسیستمی پرداخته شد. نتایج بیانگر صحت بالای شبکه عصبی مصنوعی با میزان ROC برابر 949/0، نسبت موفقیت به هشدار خطا 57 درصد و عدد شایستگی 11 درصد بود. نتایج مدل-سازی تغییرات کاربری اراضی نشان داد از سال1984 تا 2012 بیشترین تغییرات مربوط به کاهش پوشش جنگلی بوده است. مدل سازی این روند با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی نشان داد از سال 2016 تا 2030 در حدود 30361 هکتار از سطح پوشش جنگلی کاسته خواهد شد. نتایج بررسی تولید رواناب نشان داد، میزان رواناب در کل حوزه، مخصوصاً در قسمت شرق و شمال شرق حوزه که بیشترین تغییرات کاربری هم در این مناطق رخ داده-افزایش یافته است. این افزایش در میزان رواناب بر اثر تغییر کاربری اکوسیستم جنگلی به کاربری کشاورزی در این مناطق صورت گرفته است. نتایج این مطالعه، درک ما را از پیامدهای هیدرولوژیکی تغییرات کاربری زمین بهبود می بخشد و دانش مورد نیاز را برای توسعه و مدیریت مناسب زمین به منظور پایداری و بهره وری در حوزه آبریز گرگان رود فراهم می کند.

سابقه و هدف: بیماری کرونری قلب (Coronary Artery Disease) اولین علت مرگ در جوامع امروزی و اولین علت مخارج بهداشتی فرد را تشکیل می دهد. عوامل خطر متعددی را برای ابتلاء به بیماری عروق کرونر مطرح می کنند که از جمله این ریسک فاکتورها بالا بودن سطح سرمی اسید اوریک به عنوان فاکتوری التهابی می باشد. بر همین اساس این مطالعه جهت بررسی میزان سطح سرمی اسید اوریک وشدت درگیری عروق کرونر در آنژیوگرافی در بیماران مبتلا به Chronic STABLE Angina با در نظر گرفتن و تنظیم سایر ریسک فاکتورها مانند سن، سیگار، هایپر تنشن، هایپر لیپیدمی و دیابت انجام شده است.مواد و روش ها: این مطالعه به صورت cross-sectional تحلیلی جهت بررسی سطح اسید اوریک سرمی و شدت درگیری عروق کرونر در آنژیوگرافی در 201 بیمار مبتلا به آنژین صدری مزمن صورت گرفته است. سایر عوامل خطر شایع بیماری قلبی - عروقی نیز شامل دیابت، فشارخون، هایپرلیپیدمی، سن و مصرف سیگار نیز در بیماران ثبت و در بررسی ارتباط در نظر گرفته شدند.یافته ها: در این مطالعه بیماران شامل 78 بیمار زن (39 درصد) و 123 مرد (61 درصد) بودند. عوامل خطر شامل دیابت، فشارخون، سن، هایپرلیپیدمی و اسید اوریک در دو جنس مرد و زن تفاوت معنی داری نداشته است. میانگین شدت درگیری کرونر در بیماران مورد مطالعه 15.8±10.7 بوده، میانگین سطح اسید اوریک 10.5±6.0 mg/dl بوده است که ارتباط مثبت و معنی داری بین آنها هم در زنان و هم در مردان وجود داشته است (ضریب همبستگی0.510=pearson ، p<0.0001، ضریب همبستگی 0.537= pearson، p<0.0001). همچنین ارتباط معنی داری بین شدت درگیری عروق کرونر با پرفشاری خون، سن و سابقه دیابت و هایپرلیپیدمی وجود داشت. آنالیز آماری چندگانه نیز نشان داده است که 15 درصد این تغییرات مربوط به اسید اوریک می باشد.استنتاج: با توجه به یافته های این مطالعه، به نظر می رسد که بین سطح اسید اوریک سرم و شدت CAD ارتباطی مستقل وجود داشته باشد.

To assesse the iron and silicon effects on the YIELD and physiological characteristics of green pea, Wando cultivar by ASGrow Corporation was used in three levels of iron chelate (0.05, 0.1 and 0.3 gr per l-1) and silicon (0, 14 and 28 mg per l-1), as a factorial experimental in completely randomized design with three replications. In this experiment, characterisics such as fresh and dry weight of grain, the number of grain per pod, concentration of Fe, Cu, Mn, Zn and Si in leaf and grain were measured. Results showed that the interaction of Fe and Si was significant at p<0.01 on grain fresh and dry wigeht, concentratin of leaf and grain Fe, leaf Mn, leaf and grain Zn and leaf Si and the application of Fe and Si was significant separately, on other traits such as number of grain per pod, concentration of leaf and grain Cu, Mn and Si in grain.  The Mean squares showed that the application of Fe and Si significantly increased fresh and dry grain weight and Si laef concetration and decreased the concentratin of leaf and grain Fe and Mn as well as grain Mn.  The enhancement of Fe and Si application separately decreased the concentration of Mn, Cu and zinc leaf and grains, but the Si concentration of leaf and grain were increased by Si application. The concentration of Fe, Mn, Cu and Zn were decreased in leaf and grain because of antagonistic effects. It can be concluded that Si reduces the harmfull effects of high levels of iron toxicity and the application of 0.1 g/l and 25 mg/l can be recommended as the best treatments.